historia mozowaHistoria Mozowa sięga XIV wieku. Wieś Mozów jest wzmiankowana już w 1308 roku i należała do diecezji poznańskiej. Majątek ten w 1404 roku był własnością Mikołaja z Krzyżowej z rodu Wadwiczów. Znajdowały się tu pałac i cegielnia.

Dobra należały od 1514 (lub 1517) do 1744 roku do rodu von Knobelsdorff, a w czasach współczesnych do von Wentzel. Ciekawostką jest, że dobra te należały do mistrza Zakonu Joanitów Franza Neumanna von Sonnenberg, który osiadał je przed Janem z Kostrzynia.

Do obecnych czasów przetrwał murowany z cegły, neogotycki kościół filialny z końca XIX wieku. Jest budowlą jednonawową z apsydą prezbiterialną od wschodu i wieżą od strony zachodniej. Wewnątrz znajdują się ciekawe tablice nagrobne.

Z zabudowy pałacowej przetrwała parterowa oficyna podworska z końca XVIII wieku oraz pozostałości krajobrazowego parku podworskiego założonego w XIX wieku. Leży on po prawej stronie drogi 278 biegnącej do Pomorska i zajmuje powierzchnię ok. 3ha, na którym rosną wielogatunkowe drzewa w wieku 100-150 lat.

Zobaczyć tu można m.in. dąb szypułkowy (o obw. 380cm), wiąz (o obw. 410cm), Jesion (o obw. 320cm), lipy (o obw. 330cm i 370cm). Na jednej z mozowieckich posesji doszło do ciekawego odkrycia na początku sierpnia 2006 r. Wykopany został fragment granitowego postumentu na którym znajdują się daty i nazwiska osób (prawdopodobnie mieszkańców Mozowa) upamiętniające poległych(?) w wojnie francusko-pruskiej (1870-1871), czasach wojen napoleońskich (1813, 1814, 1815) oraz pierwszej wojny światowej (1914-1918).

W Mozowie znajduje się również tzw. rogacz (węzeł szlaków), gdzie krzyżują się szlak czerwony i południowy szlak czarny biegnący do Sulechowa. Trasa marszruty z Mozowa przecina tory kolejowe linii Poznań-Czerwieńsk przecina rzeczkę Sulechówkę i po minięciu kolejnych torów kolejowych dochodzi do zakładów Rockwool Polska we wsi Cigacice (Tschicherzig, Oderek 1932r.).

Dawniej Cigacice i okolice od czasów średniowiecza obsadzano winną latoroślą, której sprzyjał łagodny mikroklimat. Winnice rozciągały się szerokim pasem od wsi Radowice (Fruchtenau, Radewitsch), aż do wsi Podlegórz (Obraberg, Podligar) zapewniając dochód mieszczanom pobliskiego Sulechowa.

W XIX i XX wieku Cigacice stały się leczniczo-wypoczynkowym kurortem z restauracjami, przystaniami i winiarniami. W lataech 1795- 1837 jedną z większych winnic była winnica superintendenta Wegenera. Był on przyjacielem Aleksandra von Humboldta (1769-1859) – niemieckiego podróżnika, przyrodnika, twórcy nowoczesnej geografii i autora wielkiego działa “Kosmos, czyli rys fizyczny opisu świata”. Jako przyjaciel Wegenera był on częstym gościem w cigacickim domu Wenenera podczas letnich wakacji, gdzie ulubionym jego zajęciem była obserwacja nieba przez lunetę znajdującą się w domu Wegenera.